پویایی سیستم­‌ها

پویایی سیستم‌ها

ویژگی‌ها

نویسنده جی فاریستر
کشور آمریکا
تاریخ ۱۹۶۱
نوع مدل
نقش مشاور و عامل تغییر
فعالیت تحلیل و طراحی
موضوع مدیریت استراتژیک و طراحی و توسعه سازمان
سطح تحلیل محیط
دیدگاه تحولی
وضعیت نهایی

در دهه ۱۹۶۰، دانشگاه MIT پویایی سیستم‌ها را به‌عنوان شاخه‌ای از رشته وسیع تفکر سیستمی توسعه داد. تفکر سیستمی، ساختارهایی را که مشکلات پیچیده‌ای دارند شناسایی کرده و به مخاطبان اجازه داد از مدل­‌های ذهنی که برای درک واقعیت استفاده می‌کنند آگاه شوند.

پویایی سیستم تعامل بین اشیا در سیستم­‌های پویا را شبیه‌سازی کرد تا کشف کند چگونه سیستم­‌های پیچیده در طول زمان تغییر می‌­کنند. تکنیک مدل‌سازی آن بر اساس دو ساختار بود:

  1. موجودی، که به‌عنوان یک وان حمام از جریان انباشته‌شده در نظر گرفته می­‌شود.

  2. جریان، که به‌عنوان یک شیر آب که وان را پر می‌کند و یا زه‌کشی که موجودی را تخلیه می­‌کند در نظر گرفته می‌­شود.

در زمینه کسب‌­وکار، موجودی همان ترازنامه است و جریان همان صورت سود و زیان است.

محور پویایی سیستم­‌ها، حلقه بازخوری است که اجازه رفتار غیرخطی را می‌دهد. بازخور، به تأثیر عامل A بر عامل B و عامل B بر عامل A از طریق زنجیره‌ای از روابط علی معلولی اشاره دارد. سیستم به‌عنوان یک کل باید مطالعه شود تا آثار تغییر یک متغیر تعیین شود: اگر A = B، A به معنای B و B به معنای A است که در این صورت، تشخیص علت و معلول غیرممکن است.

پویایی سیستم را می­‌توان به‌عنوان یک روش مدل­‌سازی و همچنین یک استعاره برای توسعه‌سازمانی مورداستفاده قرار داد. پویایی سیستم به‌عنوان یک تکنیک، دو سطح تحلیل را مدل‌سازی کرد: بازار و سازمان. کاربردهای اصلی آن عبارت‌اند از:

  • رفتار بازار

  • بهینه‌سازی زنجیره تأمین

  • تدارکات و برنامه‌ریزی مواد موردنیاز

  • طرح‌ریزی کسب‌وکار

  • برنامه‌ریزی پروژه

پویایی سیستم‌ها به‌عنوان یک استعاره، بازخور را در قالب ممیزی­‌های مالی خارجی، نظرسنجی‌­های مشتری و بررسی عملکرد شخصی حفظ کرد تا به شرکت­‌ها در تنظیم درست و بهبود عملکرد آن­‌ها کمک کند.

برگرفته شده از سایت www.provenmodels.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید